Het Koen Meulenaere-citaat van de week: Episode 2 & 3

Akkoord, vorige week was ik het citaat al vergeten. Vandaar dat ik deze week ook een iets langer citaat post. Het was trouwens moelijk om een keuze te maken, Meulenaere is on a roll.

"Zegt u het eens: wie heeft er u het meest op de zenuwen gewerkt in de optocht der Claus-zeloten? Voorwaar geen gemakkelijke vraag. (...) Vooreerst - kan het missen - Bert Anciaux. Werd geïnterviewd in de gangen van het Vlaams Parlement. Het spreekt vanzelf dat een minister van Cultuur op zo een moment geacht wordt iets buitengewoon te verklaren, iets dat alle andere reacties in de schaduw stelt, en dat was in dit geval niet eenvoudig. Terwijl de Linda De Win van dienst, ook erg aangegrepen, haar vraag probeerde te formuleren, schoten de tranen van opwinding Bert al in de ogen. Zozeer bevangen door de grootsheid van het moment, dat hij het nauwelijks gezegd kreeg toen het eindelijk aan hem was: 'Hugo Claus was...', even lichtte paniek op in zijn blik, alsof hij vreesde te zullen blokkeren op zijn moment suprême, en dan kwam het er alsnog uit: ...'de grootste dichter aller tijden!'
Ga daar maar aan staan, de grootste dichter aller tijden. Men is geneigd te repliceren: 'Maar manneke toch, hier is vijf euro, loop even naar de snoepwinkel'.

(...)

In TerZake beweerde Lieven Verstraete, de onbeleefdste anchorman ter wereld, dat Hugo Claus Vlaanderen had bevrijd! Dertig jaar na de Canadezen. En dat kan, zonder dat iemand ingrijpt. Hoe meer dat clubje van de nieuwsdienst zijn gang gaat, des te meer wij beginnen te voelen voor een steling die wij altijd met kracht hebben bestreden: verkopen, die hele handel. En met de opbrengst een Vlaams Zilverfonds oprichten. Wij wensen geen geld meer te betalen om te moeten aanhoren wat Tim Pauwels of Ivan De Vadder denken."

(c) Koen Meulenaere